“`html
Jamie, sabahın erken saatlerinde, tam 5.30’da uyanarak koşuya çıkan, ardından motosikleti ile Londra’ya giden enerjik biriydi. Ancak Nisan 2022’de, sıradan bir göz muayenesi için gittiği optikçi, hayatının seyrini tamamen değiştirecekti.
Jamie, gözündeki basıncı ölçtüklerini ve bunun yukarıda bahsedilen göz muayenesinde yapılan standart bir test olduğunu belirterek, “Gözlerime hava üflüyorlardı. Glokom gibi hastalıkları kontrol için yapılırken, ölçüm sonuçlarının beklenenden çok yüksek çıkması beni endişelendirdi. Sol gözümle bakarken harflerin hiçbirini göremediğimi fark ettim ve sonraki randevumda bile çizelgeyi göremediğim ortaya çıktı.” dedi.
Bir dizi test ve MRI taramasının ardından, Jamie’ye Mayıs 2022’de Leber Kalıtsal Optik Nöropatisi (LHON) teşhisi kondu. Bu durum, çoğunlukla genç erkeklerde, 18-30 yaş arası bireylerde teşhis edilen genetik bir hastalık olup, görme kaybına neden olmaktadır. Ana belirtisi ise, iki gözde de aniden merkezi görmenin kaybolmasıdır ve bu kayıp genellikle kalıcıdır.
Ağabeyine de Aynı Teşhis Konmuştu
Jamie, yıllar önce ağabeyi Mark’a da 24 yaşındayken aynı teşhis konulmuştu. Jamie, doktorlarına, LHON hastalığının kendisine de olabileceğini sorduğunda, “Yaşımın çok fazla olduğunu, bu nedenle imkânsız olduğunu söylediler,” dedi ve yaşananları şu şekilde aktardı:
“Teşhis konulduğu gün şok oldum. Üç ile altı ay içinde tamamen görme kaybı yaşayacağımı söylediklerinde, yalnızca donakaldım. Gerçekten kabullenemiyorsunuz. Sonrasında bir doktor tansiyonumu kontrol etti ve bunun benim için normal olup olmadığını sordu. ‘Yeni kör olacağımı söylediniz!’ dediğimi hatırlıyorum.”
Görsel Bucket Listesi
Teşhisten sonraki haftalar içerisinde Jamie, görme kaybı ile yüzleşmenin getirdiği acıları yaşadığını ve sürecin ‘travmatik’ olduğunu paylaştı. “Kör olduğunuzu söylediğinizde insanların nasıl tepki vereceğini bilemiyorlar. ‘Kör gibi görünmüyorsun’ ya da ‘Tanıdığım biri kör ve oldukça iyi’ gibi şeyler söyleyebiliyorlar.”
Jamie, durumu kabullenmeye çalıştığı esnada, hayatta görmek istediği her şeyi listelemek üzere görsel bir bucket listesi yapma fikrini düşündü. “Gözlerimi kaybetmeden önce görmek istediğim yerler listesi yapmaya başladım” diye ekledi.
Fransa’yı gezmek ve Akropolis’i görmek için Atina’ya gitmek gibi hedefleri olan Jamie, “Üç yıl Fransa’da yaşadım ve akıcı Fransızca konuşuyorum. Bu ülkenin benim için çok özel anıları var, bu yüzden orayı gezmek benim için çok önemli.” açıklamasını yaptı. Ayrıca, sanat tutkusuyla Londra’daki galerileri de ziyaret etmeyi planladı.
Jamie Ward, Van Gogh’un Ayçiçekleri tablosundaki göz alıcı renklerine hayranlıkla bakarken, yoğun bir duygu yaşadı. O anları Jamie şu şekilde anlattı: “O gün, Ayçiçekleri’ni görmek için bir saat boyunca bir bankta oturdum. Başkaları yanımdan geçiyor, neredeyse hiç bakmıyorlardı bile.”
Diğer yandan Jamie, görsel bucket listesini tamamlarken, sevdikleriyle geçirdiği zamanın değerini anladığını belirtti. “Artık odak noktam değişti. Eşimle birlikte uyum içinde film izlemek ya da yeğenlerim ve onların çocuklarıyla keyif almak, benim için daha önemli hale geldi.” şeklinde ifade etti.
Kaçınılmaz Son Geldi
Doktorların öngördüğü gibi, teşhisten altı ay sonra Jamie, görme yetisini kaybetmeye başladığını hissetti. “Televizyon izlerken yazıları okuyamadım. O zamana dek bir nevi inkar içindeydim, ama o anda bu durumun ciddiyetini fark ettim” diyen Jamie, kaçınılmaz sona hazırlık yapmaya başladı ve görme yeteneğini tamamen kaybetmeden önce yalnızca altı haftası kaldığını düşündüğünü söyledi.
Jamie, “Körler Ulusal Kraliyet Enstitüsü’ne (RNIB) başvurdum. Bana iPhone’umu nasıl yeniden kullanacağım, uzun bir baston eğitimi alabileceğim yer ve ihtiyaç duyduğum teknolojiyi elde etmem için mesleki değerlendirmeyi nasıl yapabileceğimi gösterdiler. Tekrar çalışmaya kararlıydım.” dedi.
Şu anda Jamie, yalnızca gölgeleri ve şekillerin ana hatlarını belirleyebiliyor. Yakın zamanda bir yeğeni olan Jamie, “Onu asla göremeyeceğim ama yolculuğum boyunca, görme yeteneğim olmadan da hayatıma devam edebileceğimi kanıtlamaya kararlıyım. Koşmaya devam edarken, bu durum travmma ile başa çıkmama yardımcı oluyor. Koşu ve yürüyüş zihnim için oldukça faydalı. Arkadaşım ve rehber koşucum Ian Walker ile koşmak, hayatımda bir dönüm noktası oldu” şeklinde açıkladı.
Hayat Güzel ve Ondan Olabildiğince Şey Almak İstiyorum
Son haftalarda, Jamie ve Ian, RNIB için hayır organizasyonu tarafından yürütülen çalışmalara destek olmak üzere 10.000 Sterlin hedefleyerek Royal Parks Yarı Maratonu’na katıldılar. Jamie, “RNIB gibi harika kuruluşların doğru desteği ile, kör ve görme engelli bireyler neredeyse her şeyi başarabilir. Çoğu iş erişilebilir hale getirilebilir.” dedi.
“Yine de çalışma çağındaki kör bireylerin yalnızca dörtte biri istihdam ediliyor. Bu korkutucu bir istatistik. Bu yüzden, iş hayatında ya da spor yaparken kör biriyle karşılaşırsanız herkese bir mesajım var: destekleyici olun, engelleri yıkın, inşa etmeyin. Görme kaybı yaşayan ve içine kapanarak güvenli bir alan yaratmayı tercih eden herkese karşı duyduğum derin bir empati var. Ancak doğru destekle, eskiden yaptığınız neredeyse her şeyi yapmaya geri dönebilirsiniz. Hayat gerçekten güzel ve ondan olabildiğince faydalanmak istiyorum.”
“`
